Lelietje-van-dalen is een inheemse plant met kleine, sterk geurende witte klokjes in het voorjaar. Het breidt zich langzaam uit tot een tapijt. Alle delen zijn zeer giftig; volgens de ASPCA ook voor katten en honden. Zelfs het vaaswater van een boeketje is gevaarlijk.
Licht
Schaduw tot halfschaduw.
Water geven
Houd de grond licht vochtig.
Voeding
Een laagje bladcompost in de herfst.
Planten
Plant de wortelstokken (‘kiemen’) in september of oktober, net onder de grond.
Snoeien
Niet nodig.
Vermeerderen
Scheur een pol in de herfst.
Tip: Zet een boeketje niet waar een kat uit de vaas kan drinken.
Problemen
| Wat je ziet | Waarschijnlijke oorzaak |
|---|---|
| Weinig bloei | Te dichte pol of te droog. |
| Gele bladeren in de zomer | Normaal: de plant trekt zich terug. |
| Woekert | Kan in een schaduwrijke hoek flink uitbreiden. |
Meer uitleg vind je bij de plantendokter.
Giftigheid: ASPCA Animal Poison Control, lijsten met giftige en niet-giftige planten voor katten en honden. Verzorging: algemene teeltpraktijk; omstandigheden in huis en tuin verschillen.